Karate Wyróżniony

 Karate jest ogólną nazwą japońskich szkół walki wręcz wywodzących się z chińskiej sztuki walki kung-fu. Karate jest ogólną nazwą japońskich szkół walki wręcz wywodzących się z chińskiej sztuki walki kung-fu.

 Karate jest ogólną nazwą japońskich szkół walki wręcz wywodzących się z chińskiej sztuki walki kung-fu. Karate polega na zadawaniu ciosów we wrażliwe okolice ciała twardymi częściami kończyn i blokowaniu ataków.

W przetłumaczeniu słowo karate składa się ze słów: kara – pusty, te – ręka co oznacza walkę pustymi rękoma. Karate dzieli się na sztukę walki bojowej karate-do stosowaną w samoobronie lub nauczaną na kursach samoobrony oraz walkę sportową. W niektórych stylach walki oraz zawodowym karate dozwolony jest pełny kontakt czyli zadawanie ciosów przy użyciu pełnej siły – full contact karate. W tej odmianie walki sportowej dozwolone są również nokauty przeciwnika. W innych stylach karate ciosy są markowane lub precyzyjnie zatrzymywane przed ciałem zawodnika. Istnieje wiele stylów karate różniących się od siebie preferowaniem rozmaitych technik nożnych, ręcznych oraz dźwigni. Różnice występują także w metodach treningowych, a w walce sportowej w przepisach walki.

 

Techniki karate sportowego składają się na:

postawy ułożenia ciała, sposoby przemieszczania, pozycje stóp (dachi), ułożenie rąk (kamae), obrony, kontrataki, wytrącenia z równowagi, rzuty, uniki (kawashi), systemy oddychania, techniki ręczne (ashi – waza), bloki (uke), uderzenia proste (tsuki), uderzenia łukowe (ushi), techniki nożne (geri) dzielone na pchnięcia (kekomi), smagnięcia (keage), tupnięcia (fumi), bloki (uke), zagarnięcia (barai), kopnięcia w wyskoku (tobi – geri).

 

Przepisy Karate sportowego rozgrywane są w konkurencjach:

Kata - indywidualnie i zespołowo dla kobiet oraz mężczyzn na dowolnym polu lub macie. Zawodnik zgłasza technikę, którą będzie demonstrować i wykonuje ją po komendzie sędziego. Punktowane od 3,3 do 9,0 są:

zrozumienie kata, elementy techniki i zachowanie planu kata.

Walka (kumite) odbywa się na polu o powierzchni 8 razy 8 metrów ograniczonym linami. Pojedynek sportowy trwa 2 minuty i oceniany jest przez sędziów prowadzącego, pomocniczego i punktowego. Walka poprzedzona jest ceremoniałem powitania, zaczyna się komendą „sanbon – shobu – hajime” i przerywana lub kończona jest komendą „yame”. O zwycięstwie zawodnika decyduje uzyskanie 3 punktów (ippon) lub 6 punktów (waza-ari ) za stosowanie odpowiednio technik efektywnych lub poprawnych. O wygranym pojedynku mogą też decydować sędziowie gdy zabraknie pełnej ilości punktów lub przez dyskwalifikację przeciwnika w przypadku zastosowania niedozwolonej lub niebezpiecznej techniki (hansoku). Przewaga zwycięstwa może być również wskazana za pasywną postawę (mubobi), opuszczenie pola walki (shikkaku) a także poddanie przeciwnika. W walce sportowej karate dozwolone są (przepisy WUKO) ataki markowane na głowę, twarz, szyję, piersi, brzuch, plecy. Do zabronionych technik ataku zaliczamy ponadto: kontakt z twarzą, szyją, głową, atak na podbrzusze, atak na twarz technikami otwartej ręki lub palcami, wielokrotne ataki na ramiona lub nogi, ataki na stawy kostne, niebezpieczne podcięcia i rzuty, powtarzające się wyjścia z pola walki, szarpania i pchania przeciwnika, mocowania się, ataki ciałem. Współczesna ekspansja sztuki karate spowodowała dodatkowy rozwój sportowych odmian karate. W wyniku czego ciągle ulegają zmianie przepisy normujące pojedynki sportowe oraz regulaminy sędziowskie w sportach walki. Obowiązującym strojem w treningu karate jest karatega czyli białe spodnie i bluza z gęsto uplecionej bawełny (odmiana kimona). W komplecie do karategi stosowany jest bawełniany pas, którego kolor symbolizuje stopień wyszkolenia technicznego kyu (stopień uczniowski) lub dan (stopień mistrzowski). Obecnie strój do karate przechodzi ewolucje mody związanej z najrozmaitszymi krojami i kolorami. Wiodącym producentem odzieży do karate jest japońska firma Tokaido.

 

Trening Karate

Wszechstronny trening karate zaczyna i kończy się medytacją w pozycji za-zen z przymkniętymi oczami. Jest ona formą relaksu i zarazem koncentracji opartą na szczegółowym przestrzeganiu głębokiego sposobu oddychania zaleconego przez sensei (mistrza karate). Medytacja służy psychicznemu przygotowaniu karateki do trudów treningu jak również uspokojeniu umysłu po intensywnych zajęciach. Stosowana jest praktycznie we wszystkich stylach sztuk walki. O ile medytacja służy psychicznemu wsparciu zawodnika o tyle część wstępna treningu określana rozgrzewką charakteryzuje się przygotowaniem fizycznym. Specyficzną cechą rozgrzewki w karate jest zahartowanie mięśni na odbiór uderzeń oraz kontakt z twardymi częściami kończyn ciała partnera. Nierozerwalnym elementem treningu karate jest Ki – hon (szkolenie podstaw). Mianem Ki – hon określa się fundamentalne techniki karate obejmujące od 70 do blisko 300 pojedynczych elementów w którego skład wchodzą postawy, gardy, ciosy, kopnięcia, bloki i formy. Szkolenie podstaw karate związane jest z kombinacjami nauki kata, które służą rozwijaniu koordynacji, poczucia równowagi, oraz płynnemu regulowaniu oddechu podczas ćwiczeń. Karate nie jest techniką agresji ale sztuką walki kształtującą samodyscyplinę. Karateka powinien kontrolować wewnętrzne i zewnętrzne okazywanie emocji. Najważniejszym aspektem jest szacunek i wyrozumiałość dla trenujących oraz otaczającego świata. Trening karate odbywa się w tradycyjnej sali do sztuk walki nazywanej dojo. O wspaniałości dojo nie świadczy wyposażenie lecz atmosfera, szacunek i sentyment jakie dla tego miejsca żywią karatecy. Podstawowym przyrządem do treningu karate mieszczącym się w dojo jest makiwara stojąca lub wisząca. Makiwara stojąca jest elastyczną deską o grubości zmniejszającej się od 3-4 cm u podstawy do 3-6 mm w szczycie. Deska jest najczęściej przykręcona do ściany lub podłogi. Powierzchnia w którą zadaje się uderzenia sprężynuje i jest najczęściej pokryta skórą. Makiwara wisząca jest wykonana z wikliny okręconej grubym sznurem. Zawieszona w poziomy sposób służy do ćwiczenia uderzeń (shuto-uchi) i kopnięć (kakato-geri), które wykonuje się z góry na dół. Jednak zasadniczym przyrządem do treningu kopnięć jest twardy i ciężki worek (od 40 do 100kg). Tradycyjne sale treningowe do sztuk walki są również wyposażone w drewniane manekiny stojące lub obrotowe. W zależności od konstrukcji przypominają mniej lub bardziej człowieka z wysuniętymi kończynami służącymi do nauki technik ręcznych. W treningu karate stosuje się także techniki tameshiwari (test łamania) gdzie wykorzystywane są również deski, cegły, bryły lodu oraz dachówki. Jest to ćwiczenie wykonywane przez zaawansowanych zawodników podczas którego należy zachować idealną precyzję kierunku uderzania.

 

Historia Karate

 

Karate wywodzi się z technik boksu chińskiego, które wraz z migracją ludności zostały przeniesione na wyspę Okinawa. Na przełomie XV-XVI wieku techniki kung-fu w połączeniu z lokalnymi, ludowymi metodami walki „to-de” dały początek nowym odmianom sztuki walki wręcz nazwanej później karate. Najstarszym stylem karate jest shorinji-kempo, okinawa-te. Powszechnie uważa się że twórcą współczesnego karate jest Gihin Funakoshi (1868-1957) japoński mistrz sztuk walki, teoretyk, praktyk i twórca nowoczesnego karate. Usystematyzował on elementy technik różnych stylów walki wręcz uprawianych na Okinawie. Opracował specjalne metody treningowe i sprecyzował filozofię karate. Oficjalnie jako pierwszy zademonstrował publicznie karate w 1921 roku w Kodokanie na zaproszenie Jigoro Kano twórcy judo. Funakoshi jest również autorem nazwy popularnego słowa – karate, które przyjęto w 1936 roku podczas zjazdu mistrzów na Okinawie. Do najważniejszych stylów karate zaliczamy: Karate Shotokan, Karate Goju-ryu, Karate Shito-ryu, Karate Wado-ryu, Karate Kyokushin. Do najsłynniejszych mistrzów karate należą: Gihin Funakoshi, Miyagi Chojun, Mabuni Kenwa, Matsutatsu Oyama. Pierwsza japońska federacja karate powstała w 1964 roku o nazwie Federation of All – Japan Karate do Organizations. Ogólnoświatowa Federacja Karate powstała w 1970 roku World Union Karate-do Organizations. Obecnie największą i najbardziej prestiżową federacją karate jest World Karate Federation. W roku 2000 WKF została włączona do Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, zrzesza około 180 krajów członkowskich oraz wszystkie style karate na całym świecie. Szefem komitetu wykonawczego WKF jest Hiszpan Antonio Espinos. Największa federacja karate organizuje międzynarodowe turnieje Premier Karate League zrzeszające ponad 100 milionów czynnie trenujących karateków.

 

Karate w Polsce

 

Rozwój Karate w Polce przypada na drugą połowę lat 70-tych. W wyniku czego w 1977 roku powstała Centralna Komisja Karate przy ośrodku TKKF w Warszawie. W naszym kraju główną instytucją zrzeszającą wszystkie style karate jest Polski Związek Karate, który został założony 22 stycznia 1980 roku. Prezesem PZK od roku 1982 aż do dnia dzisiejszego jest Wacław Antoniak (6 Dan). Obecnie poprzez rozłam w PZK powstało wiele związków i organizacji dzielących się na rozmaite federacje zrzeszające różne style karate. Burzliwy rozwój karate w naszym kraju doprowadził do podziału organizacji promujących karate tradycyjne bądź sportowe.

 

 

 

Powrót na górę

OFERTA

PLANY TRENINGOWE

Image

BACKFIST LADIES

TRENING DLA PAŃ
Image

BACKFIST SUPERMAN

TRENING DLA PANÓW
Image

BACKFIST SILVER

TRENING DLA SENIORÓW
Image

NINJA BACKFIST KIDS

TRENING DLA DZIECI
Image

BACKFIST POWER

TRENING DLA SPORTOWCÓW
Image

BACKFIST DLA FIRM

Image

BACKFIST COMBAT

SZKOLENIE SŁUŻB MUNDUROWYCH
Image

TRENING MENTALNY

KATEGORIE

Image

TRENING PERSONALNY

Image

FITNESS

Image

MODELOWANIE SYLWETKI

Image

MASAŻ

Image

DIETA

Image

TRENING SZTUK WALKI

Image

KURS SAMOOBRONY

Image

GIMNASTYKA KOREKCYJNA

Skontaktuj się z Backfist

Jesteś zainteresowana/zainteresowany tym, o czym piszemy na łamach naszej strony?
Zapraszam do kontaktu.
Tomasz Boral

Adres

ul. Hutników 9 42-200 Częstochowa

Email

backfist@wp.pl

Telefon

Tomasz Boral: +48 602 74 54 95